Nadcisnienie ważna rzecz

Przeciwdziałanie nadciśnieniu tętniczemu powinno przede wszystkim polegać na ograniczeniu w diecie sodu. Ograniczenie sodu w diecie z kolei powinno polegać na zmniejszeniu zużycia soli kuchennej w codziennej diecie i ograniczeniu spożywania posiłków z wysoce przetworzonych produktów, gdyż głównym środkiem konserwującym jest tutaj sól kuchenna. Inną zmianą dietetyczną powinno być ograniczenie spożywania tłuszczów zwierzęcych oraz mięsa. Należy często badać cholesterol i w razie podwyższonych wartości ewentualnie wprowadzić leczenie farmakologiczne. Zatem przeciwdziałanie nadciśnieniu tętniczemu jest przede wszystkim związane z prowadzeniem zdrowego stylu życia, które nie tylko chroni przed nadciśnieniem tętniczym, ale i przed innymi chorobami z grupy chorób cywilizacyjnych takich jak cukrzyca i miażdżyca. Są jednak dolegliwości wrodzone lub nabyte dotyczące innych narządów, które skutkują nadciśnieniem tętniczym, mowa wówczas o nadciśnieniu wtórnym, którego leczenie opiera się na eliminacji schorzenia pierwotnego.

Leczenie  nadciśnienia tętniczego pierwotnego zwykle składa się z farmakoterapii oraz z leczenia modyfikacją stylu życia. Największą przeszkodą w leczeniu jest niepouczenie odpowiednie pacjenta. Leczenie nadciśnienia tętniczego jest zwykle długotrwałe, a często też prowadzone do końca życia, jeśli nie wytłumaczy się tego pacjentowi zawczasu może się to bardzo źle dla niego skończyć. Często zdarza się tak że pacjent po zużyciu jednego opakowania leku odstawia całkiem leczenie sądząc że skoro już ciśnienie utrzymuje się w normie nie ma konieczności dalszego brania leków, co może doprowadzić do nagłych skoków ciśnienia tętniczego mogącego skończyć się nawet udarem krwotocznym mózgu. Leczenie znacznie pogarsza niedostosowywanie się do zaleceń lekarskich związanych z modyfikacją diety polegającej na wyeliminowaniu nadmiaru soli kuchennej i tłuszczów zwierzęcych, oraz na zaprzestaniu palenia papierosów czy w końcu na wprowadzeniu codziennych ćwiczeń w celu zmniejszenia masy ciała. Jednakże zadaniem lekarza jest zachęcanie do modyfikacji stylu życia przy każdej wizycie lekarskiej i wspieraniu w każdym postanowieniu.

Rozpoznanie nadciśnienia tętniczego odbywa się na podstawie dwóch niezależnych pomiarów ciśnienia tętniczego podczas dwóch różnych wizyt u lekarza. W gabinecie lekarskim prawidłowy pomiar powinien polegać na dwukrotnym pomiarze ciśnienia tętniczego na obu kończynach górnych i dopiero średnia z tych dwóch pomiarów jest wynikiem obecnego ciśnienia. Pacjent przed pomiarem powinien przez chwile odpocząć i zrelaksować się, tak ażeby zmęczenie i stres nie wpłynęły na wyniki pomiaru. Jeśli już dojdzie do stwierdzenia nadciśnienia tętniczego należy wstępne leczenie rozpocząć od zalecenia modyfikacji stylu życia, dopiero wówczas, kiedy po trzech miesiącach nie dochodzi do obniżenia ciśnienia lub też z jakiś przyczyn pacjent nie jest w stanie dostosować się do zaleceń, na kolejnej wizycie należy podjąć się leczenia farmakologicznego. Leczenie farmakologiczne zwykle zaczyna się od jednego leku hipotensyjnego, w zależności od przeciwwskazań wprowadza się najczęściej inhibitor konwertazy angiotensyny, lub lek moczopędny.

Nadciśnienie tętnicze jest coraz częściej rozpoznawane we wcześniejszym wieku z porównaniem do lat ubiegłych. W związku z tym iż pierwszym krokiem jaki się wykonuje w kierunku unormowania nadciśnienia już stwierdzonego przez lekarza jest modyfikacja stylu życia polegająca na ograniczeniu spożycia soli kuchennej i tłuszczy zwierzęcych, oraz na zmniejszaniu masy ciała poprzez ograniczenie kalorii i wprowadzenie codziennego wysiłku fizycznego, można stwierdzić iż prowadzenie niewłaściwego stylu życia przyczynia sie do pojawienia się nadciśnienia tętniczego znacznie wcześniej. Ma to bardzo duży związek z nadużywaniem soli, która niestety znajduje się w bardzo dużych ilościach w codziennie spożywanym pokarmie. Nadmiar sodu w diecie powoduje iż nerki nie są w stanie go wydalić zatem dochodzi do zwiększenia objętości naczyń tętniczych i w konsekwencji do utrzymywania się podwyższonego ciśnienia. Zatem przeciwdziałanie powstaniu nadciśnienia  tętniczego powinno składać się z ograniczenia spożywania produktów wysoce przetworzonych, w których sól jest głównym środkiem konserwującym.

O złośliwym nadciśnieniu tętniczym mówimy wówczas jeśli nadciśnienie tętnicze utzymuje się pomimo wprowadzenia modyfikacji stylu życia oraz leczenia obejmującego trzy leki hipotensyjne w tym diuretyku pętlowego. Nadciśnienie tętnicze złośliwe można stwierdzić jedynie po wykluczaniu przyczyn wtórnych nadciśnienia tętniczego do których należą przede wszystkim choroby nerek takie jak: wielotorbielowatość nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, czy tez innych chorób szczególnie gruczołów endokrynnych, takich jak: zespół Cuchinga, guz chromochłonny nadnercza, zespół rakowiaka, hiperaldosteronizm, akromegalia oraz choroby tarczycy, przebiegające zarówno z nadczynnością, jak i niedoczynnością. Nadciśnienie złośliwe  bardzo często prowadzi do poważnych powikłań w postaci udarów mózgu i ostrych zespołów wieńcowych, w tym i zawału serca. Nadciśnienie złośliwe dodatkowo znacznie zmniejsza jakość życia, osoba cierpiące na złośliwe nadciśnienie tętnicze często uskarża się na bóle głowy i uczucie zmęczenia.

Kiedy dojdzie już do rozpoznania nadciśnienia tętniczego, leczenie należy rozpocząć od          modyfikacji stylu życia polegającego na zmniejszeniu podaży sodu w diecie, tłuszczy          zwierzęcych, obniżenie masy ciała i wprowadzeniu wysiłku fizycznego codziennego. Jeśli        po trzech miesiącach ciśnienie tętnicze się nie obniży, lub pacjent z różnych przyczyn nie      będzie w stanie dostosować się do zaleceń wówczas należy wprowadzić leczenie           farmakologiczne, które powinno być prowadzone pod kontrolą codziennego mierzenia   ciśnienia w domu. Leczenie zwykle rozpoczyna się od wprowadzenia leku z grupy     inhibitorów konwertazy angiotensyny, takich jak kaptopril, lamipril. Bezwzględnym           przeciwwskazaniem do przyjmowania tego leku jest zwężenie tętnicy nerkowej, hipotonia, stenoza aortalna, kardiomiopatia zatorowa, oraz ciąża, z uwagi na działanie teratogenne na        płód. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchy kaszel, ze względu na   podwyższenie bredykinin i prostoglandyn, które rozkładane są przez blokowany przez lek      enzym.

Zdecydowana większość nadciśnienia tętniczego rozpoznawanego w populacji ludzi dorosłych to nadciśnienie pierwotne, co oznacza, iż nie wynika z istniejących innych chorób najczęściej nerek lub gruczołów endokrynnych, które prowadziły by do powstania nadciśnienia. Pomimo braku całkowitego wyjaśnienia etiologii, czynniki dziedziczne są w zasadzie potwierdzone. Istnieją dwie hipotezy wyjaśniające mechanizm powstawania nadciśnienia tętniczego. Jedna z hipotez mówi, iz nadciśnienie tętnicze jest wynikiem wrodzonej, genetycznie uwarunkowanej nadwrażliwości na działanie bodźców współczulnych, w wyniku czego dochodzi do dopasowywania się ściany naczynia i wzmożenia napięcia powodującego w konsekwencji do utrzymywania się nadciśnienia tętniczego, inna hipotez zaś wskazuje na patologiczną rolę nerek, które zatrzymując zwiększoną ilość sodu przyczyniają się do wzrostu objętości krwi w naczyniach tętniczych co z kolei prowadzi do utrzymywania się stałego lub przejściowego powtarzającego się okresowo nadciśnienia tętniczego.

W większości przypadków rozpoznawanego nadciśnienia tętniczego po wykluczeniu przyczyn nadciśnienia wtórnego dochodzi do rozpoznania nadciśnienia pierwotnego. Nadciśnienie pierwotne pod względem etiologicznym nie jest odgadnione. Istnieją hipotezy według których nadciśnienie pierwotne wynika z wrodzonego defektu prowadzącego do nadwrażliwości naczyń tętniczych na pobudzenie współczulne, wyniku czego dochodzi do przebudowy naczyń tętniczych, tak iż spada ich podatność. Inna hipoteza zaś mówi iż nadciśnienie pierwotne jest konsekwencją zatrzymywania nadmiernej ilości wody przez nerki, sód zaś prowadzi do zatrzymania wody i zwiększenia objętości krwi krażącej w naczyniach i utrzymywania sie nadciśnienia tętniczego. Pomimo braku wiedzy na temat przyczyn nadciśneinia tętniczego powinno byc ono w każdym przypadku leczone, z uwagi na konsekwencje długo utrzymującego sie nadciśnienia, z których najgorszym jest udar krwotoczny mózgu, będący stanem zagrożenia życia i niosącym z sobą wiele konsekwencji dla zdrowia.

Powikłania nadciśnienia tętniczego są bardzo poważne, dlatego w każdym przypadku nadciśnienie tętnicze powinno być leczone. Diagnostykę nadciśnienia tętniczego powinno się rozpoczynać od wykluczania przyczyn odwracalnych nadciśnienia tętniczego, tak zwanego wtórnego, które wynika z zaburzeń w innych narządach, przede wszystkim w nerkach i chorób endokrynnych. Do najgroźniejszych powikłań nadciśnienia tętniczego należy udar krwotoczny mózgu, który objawia się nagle pojawiającym się ogniskowym deficytem neurologicznym, lub globalnym zaburzeniem funkcji mózgu. Nadciśnienie tętnicze jest związane z znacznie zwiększoną turbulencją przepływu krwi tętniczej, co prowadzi do przebudowy naczyń i nasilenia zmian miażdżycowych, w praktycznie całym układzie naczyniowym organizmu. Nadciśnienie tętnicze w pierwszej kolejności powinno być leczone zmianą stylu życia, dopiero wówczas kiedy pacjent nie będzie w stanie dostosować się do nowych wymogów, lub też nie przyniosą one oczekiwanego efektu  należy rozpocząć farmakoterapię.

W większości przypadków nadciśnienia tętniczego jest to nadciśnienie pierwotne, którego etologia jest w zasadzie nie znana. Znane są natomiast skutki długotrwałego nadciśnienia tętniczego. Do powikłań nadciśnienia tętniczego na pierwsze miejsce wysuwają się zmiany w naczyniach nasilające procesy miażdżycowe, które toczą się praktycznie we wszystkich naczyniach organizmu, prowadzące do ich przebudowy. Duże zwyżki ciśnienia w połączeniu ze spadkiem podatności naczyń może doprowadzić do udaru krwotocznego mózgu, które przebiega zwykle znacznie bardziej gwałtownie niż udar niedokrwienny. Nadciśnienie tętnicze pierwotne nie leczone prowadzi także do przebudowy naczyń w innych narządach organizmu, prowadząc do choroby wieńcowej, niewydolności nerek. Nadciśnienie tętnicze związane jest także z złym samopoczuciem oraz z częstymi bólami głowy. Leczenie nadciśnienia tętniczego jest konieczne z uwagi na powagę konsekwencje i powinno być prowadzone pod kontrolą lekarza rodzinnego i codziennego mierzenia ciśnienia.